Historia:
Pierwsze przepisy na ragù pojawiły się już w XVII wieku we Włoszech. Był to sos gotowany długo i cierpliwie, na mięsie i winie, serwowany w niedzielę jako danie dla całej rodziny. Najbardziej znana wersja – ragù alla bolognese – stała się legendą Bolonii, a stamtąd podbiła cały świat. We Włoszech do dziś to symbol rodzinnych obiadów, podczas których makaron znika szybciej niż zdążysz nalać kieliszek Chianti.

Dlaczego warto:

• Prawdziwa włoska podróż, bez biletu lotniczego.
  
• Klasyk włoskiej kuchni jak u włoskiej nonny.
  
• Uniwersalny – dogada się z makaronem, z kawałkiem focacci i ... z zapiekanką.
  
  

Jak podać:

1. Klasycznie: podgrzej sos przez kilka minut. Podawaj z makaronem tagliatelle bądź z gnocchi. Całość posyp parmezanem i listkami świeżej bazylii.
   
2. Na wariata: użyj jako bazy do zapiekanki ziemniaczanej. Ziemniaki ugotuj i pokrój w plasterki. Ułóż w naczyniu naprzemiennie warstwy ziemniaków i sosu, do momentu aż skończą się składniki. Posyp serem i zapiecz w piekarniku.

Nasze potrawy zamknięte w słoikach przechodzą proces tyndalizacji, czyli wielokrotnej pasteryzacji. Dzięki temu dania zachowują pełnię smaku, mają długi kilkumiesięczny termin ważności i możesz je przechowywać poza lodówką – w szafce, spiżarni czy nawet w pracy. Wystarczy otworzyć słoik, podgrzać i cieszyć się podróżą kulinarną w kilka minut.

Moje wspomnienie:

Moja przygoda z włoskim ragù zaczęła się w Neapolu. Podczas podróży nie pozostawiam znalezienia dobrych knajp przypadkowi - wyszukałam w Google Maps pewne miejsce z super opiniami, a po przyjeździe właściciele hotelu sami z siebie polecili ten sam lokal – to był znak, że warto. I faktycznie, ragù okazało się tam wyjątkowe. Czerwono-białe obrusy niczym z filmu "Jedź, módl się, kochaj", talerz gnocchi z ragù posypanym parmezanem i porcja chleba w szarym papierze, żeby zgarnąć z talerza nawet ostatnią kroplę sosu. Ragù w Polsce zwykle spotykamy w wersji z mielonym mięsem, a wersja z Neapolu była zupełnie inna - ten sos był robiony długie godziny z dużych kawałków mięsa, które pod upływem czasu same rozpadły się na drobne kęsy. W słoiku zamknęłam właśnie to wspomnienie.

Skład:

Wołowina, wieprzowina, passata pomidorowa (pomidory 100%), wino czerwone, bulion wołowy (bulion gotowany ma: woda, mięso wołowe, marchew, cebula, pietruszka, seler, czosnek, przyprawy), marchew, seler naciowy, cebula biała, oliwa z oliwek, sól, przyprawy.

Wartości odżywcze w 100g:

Energia 239kcal, tłuszcz 19,6g (w tym nasycone 6,8g), węglowodany 2,35g (w tym cukry 1,3g), białko 18,8g, błonnik 0,58g, sól 1,04g.